Verhalenkronkels #1: Relatiedramatiek

Vorige week kondigde ik in deze blogpost al aan dat ik meer wilde doen met mijn interesse in verhalen schrijven. Vandaag zien jullie daar het eerste uitvloeisel van. Mijn uitdaging was om een realistische dialoog te creëren over het niet noodzakelijk al te spannend onderwerp. Ik vind namelijk dialogen één van de moeilijkste dingen om te schrijven. Hoe krijg je het voor elkaar dat iets niet nep, dat iets niet geforceerd overkomt. En zou iemand dit in real life ook zo zeggen? Het is een niet al te lang stukje, dus ik gooi jullie maar gewoon zonder verdere introductie in het diepe:
Lees verder

Verhalenkronkels op zaterdag

Ik hou van woorden, van letters, van verhalen. Op sommige momenten twijfel ik wel aan mijn talent voor het scheppen van verhalen. Of ik eigenlijk wel kan schrijven. ‘Alles’ is te leren, maar zonder talent in je vingers, waar kom je dan? Maar hoe weet je of je talent hebt of kunt ontwikkelen als je het niet eens probeert? Nou is het niet zo dat ik nooit heb geprobeerd om te schrijven, integendeel zelfs. Ik heb notitieboekjes met half afgemaakte verhalen. Blaadjes en word-documenten met gedachtes voor een nieuw verhaal. Toch is er die drang, die drang om dit keer een verhaal af te schrijven. Om een verhaal te voltooien. En blogposts als deze zorgen dat ik nog meer heimwee krijg naar dat schrijven. Toch moet ik eerlijk met mezelf zijn: momenteel met al die drukte is het niet mogelijk om zowel goede cijfers te halen, als boeken te lezen, als deze blog bijhouden, als andere sociale activiteiten en verplichtingen te doen. Een mens kan niet alles.

verhalenbrabbel
Lees verder