Recensie: Throne of Glass – Sarah J. Maas

Categorieën Engels,Fantasy,Young Adult

Titel: Throne of Glass
Auteur: Sarah J. Maas
Serie: Throne of Glass #1
Taal: Engels
Aantal pagina’s: 404
Jaar: 2012

After serving out a year of hard labor in the salt mines of Endovier for her crimes, 18-year-old assassin Celaena Sardothien is dragged before the Crown Prince. Prince Dorian offers her her freedom on one condition: she must act as his champion in a competition to find a new royal assassin. Her opponents are men-thieves and assassins and warriors from across the empire, each sponsored by a member of the king’s council. If she beats her opponents in a series of eliminations, she’ll serve the kingdom for three years and then be granted her freedom. Celaena finds her training sessions with the captain of the guard, Westfall, challenging and exhilirating. But she’s bored stiff by court life. Things get a little more interesting when the prince starts to show interest in her… but it’s the gruff Captain Westfall who seems to understand her best. Then one of the other contestants turns up dead… quickly followed by another. Can Celaena figure out who the killer is before she becomes a victim? As the young assassin investigates, her search leads her to discover a greater destiny than she could possibly have imagined.

Theoretisch gezien is het een schande dat ik dit boek niet eerder al heb gelezen. Ik ben dol op fantasy. Ik ben dol op Young Adult. Dit boek wordt ongelofelijk gehyped. Reden genoeg. Een paar maanden had ik op mijn e-reader het eerste hoofdstuk gelezen en eigenlijk vond ik dat maar mwah. Ik had geen zin om verder te lezen en besloot dat ik niet tegen mijn zin verder moest gaan lezen. Want was ik dat iemand verplicht? Nee. Maar het boek bleef lokken en ik kocht (ja, gewaagd) deel 1 Throne of Glass en deel 2 Crown of Midnight tegelijk. Op vakantie in Frankrijk begon ik in Throne of Glass en dit keer werd ik wel ondergedompeld in de wereld van Celaena!

Laat ik beginnen: Celaena is arrogant. En wat me in mijn eerste poging stoorde is dat ze zooo goed is. Ze is de beste huurmoordenaar, was heel erg knap voordat ze werd gevangen genomen en bla bla bla. Ze heeft een erg hoge pet op van zichzelf. Maar Celaena is een jaar geleden gevangen genomen en het verhaal begint als ze wordt vrijgelaten door Captain of the Guard Chaol Westfall en kroonprins Dorian. Ze wordt echter wel vrijgelaten met een doel: ze moet meedoen aan een competitie om de Royal assassin te worden. Als ze wint heeft ze na een paar jaar vrijheid. Verliest ze.. Dan mag ze wegrotten in haar oude gevangenis.

In mijn tweede poging heb ik Celaena geaccepteerd. Haar karakter is nu eenmaal zo (en eerlijk gezegd ook wel een beetje herkenbaar). Chaol en Dorian vond ik wel allebei echt geweldig. Ik heb vooral een zwak voor Dorian en de liefdesdriehoek is heel subtiel uitgewerkt. Waarschijnlijk past Chaol veel beter bij Celaena dan Dorian, maar los van de liefdesdriehoek is Dorian mijn favoriete personage uit Throne of Glass.

Magie is tien jaar geleden verloren gegaan in de wereld, maar er zijn nog heel wat duistere zaken aan de gang. Zo komen we ook Elena tegen. Dit deel en het mysterie er rondom vond ik erg goed uitgewerkt. Je voelt de geheimen. Juist ook door dit element wordt Throne of Glass verslavend en wil je maar door en door lezen!

Toch ben ik niet alleen lyrisch over dit verhaal. Het voelt alsof er een willekeurige fantasy wereld is gegrepen en in YA setting is omgevormd. De wereld klopte niet helemaal voor mij. Er zaten wat steekjes los, hoewel ik die niet allemaal kon duiden. Meer dingen als: chocoladetaart, waar komt de cacao vandaan dan? En hoe zit het met vrouwenemancipatie? De ene keer heb ik het gevoel alsof het volkomen normaal is dat Celaena een badass krijger is. Het volgende moment horen vrouwen in een korset mooi te wezen. Waar ik het gevoel had dat de wereld van Leigh Bardugo helemaal klopte, miste ik dat hier.

Ondanks mijn laatste puntje van kritiek heb ik genoten van dit verhaal en ben ik ook erg snel begonnen in het vervolg Crown of Midnight. Als je eenmaal gewend bent aan het karakter van Celaena is het een zeer toegankelijk fantasy-verhaal met twee hele leuke mannelijke hoofdpersonen. Nog niet begonnen aan deze serie? Give it a try! Het boek is recent ook verschenen in het Nederlands als De Glazen Troon. Throne of Glass krijgt van mij ★★★★

Wat vinden jullie van arrogante hoofdpersonen?

6 gedachten op & ldquo;Recensie: Throne of Glass – Sarah J. Maas

  1. Ik heb hetzelfde als jij had: ik houd van fantays/young adult, maar ik heb dit boek nog nooit gelezen. Hij staat wel op mijn TBR-lijstje, maar iets houdt me iedere keer tegen om ‘m open te slaan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.