Lezen buiten je comfortzone

Een week terug ontving ik tot mijn verrassing de thriller Bloedlijn van Felix Francis. Verbaasd keek ik op en met een lichte frons las ik de achterkant. Hmm. Een thriller, dacht ik. Heb ik daar wel zin in? Ik ben niet zo’n thrillerlezer. Zonder al te veel van het boek te verwachten begon ik. En ik kon het boek niet meer weg leggen. Het was spannend en ik moest weten hoe het verder zou gaan. Momenteel ben ik halverwege het boek en kan ik niet wachten om verder te kunnen lezen.

Maar: ik ben helemaal geen thrillerlezer? Hoe kan het nou weer dat ik een thriller leuk vind? Heerlijk zwart-wit gedacht is dit natuurlijk weer. Ik heb wel eens eerder thrillers gelezen (die van Stieg Larsson bijvoorbeeld), maar mijn voorkeur voor boeken gaat toch uit naar meer historisch of fantasy getinte boeken (helllooo Game of Thrones!).

Maar aan de andere kant zette Bloedlijn me aan het denken. Aan het denken dat zo zwart-wit lezen, zo gefocust zijn op je eigen genre, ook een belemmering kan zijn voor je leesplezier. Voor bloedlijn heb ik Het Drievoudig Verbond gelezen van Conn Iggulden, een historische roman volledig gericht op mijn smaak en stijl. Ik dacht: niets, maar dan ook niets kan dit boek overtreffen. Maar omdat Bloedlijn zo’n ander genre is, zo’n ander verhaal dat in niets op elkaar leek (oké het speelt zich allebei af in Engeland, check!), ging ik de boeken ook niet vergelijken. Waarschijnlijk als ik een (mindere) historische roman had gelezen had ik een mwah gevoel gehad omdat ik steeds aan Het Drievoudig Verbond moest terugdenken.

Niet dat dit betekent dat ik voortaan alleen maar thrillers ga lezen. En dit betekent ook zeker niet dat ik alle genres ga afwisselen (fifty shades of grey zou ik nog niet willen lezen als ik er geld voor kreeg en het hele genre is überhaupt niet aan mij besteed). Maar toch is dit voor mij een opfrisser geweest. Na even wat outside je comfortzone te lezen, kan je weer met een frisse blik kijken naar ‘favoriete’ of ‘gebruikelijke’ genres.

Voor de nieuwsgierigen, dit is de beschrijving van Bloedlijn (binnenkort zal de recensie op De Pagina Omslaan verschijnen):

Wanneer presentator Mark Shillingford op televisie verslag doet van een wedstrijd waarin zijn tweelingzus Clare, een succesvolle jockey, als tweede in plaats van als eerste eindigt, vermoedt hij dat ze de wedstrijd gemanipuleerd heeft. Die avond confronteert hij zijn zus met zijn vermoedens, waarop ze woedend wegloopt. Het is de laatste keer dat hij haar in leven ziet. Een paar uur later springt ze van het balkon van haar hotelkamer. Gekweld door verdriet en schuldgevoel gaat Mark op zoek naar antwoorden: waarom pleegde Clare zelfmoord? En was het dat eigenlijk wel?

Wat is het laatste boek dat jij hebt gelezen uit een totaal ander genre dan je normaal leest?

9 reacties op “Lezen buiten je comfortzone

  1. Op het moment lees ik Het Meisje met Alle Gaven – een literaire thriller. Normaal lees ik dus eigenlijk alleen maar boeken van het YA genre, dus dit is wel even iets nieuws. Maar ik moet zeggen – ik vind het echt een heel gaaf boek! Ik wilde het graag lezen omdat het werd omschreven als het boek voor fans van The Walking Dead ^^

  2. Ik heb maar weinig met thrillers, maar ik lees ze wel steeds vaker omdat ik ze regelmatig toegestuurd krijg. Het laatste boek dat ik las dat buiten mijn comfortzone lag qua genre, is Het meisje in de trein. Ik wilde het boek wel al een tijd lezen hoor, maar het is heel wat anders dan de Young Adult/New Adult boeken die ik normaal lees. Ik ga niet continu thrillers lezen, maar soms is het inderdaad wel verfrissend om een boek te lezen dat eigenlijk niet helemaal je genre is!

  3. Ik doe ook m’n best om soms eens wat meer uit m’n comfort reading zone te treden, ook vaak dankzij recensie-exemplaren zoals onlangs Het Huis in Frankrijk, een chicklitachtige roman. Ik merkte idd dat ik – deels omdat ik niet veel vergelijkmateriaal had – erg positief was over de leeservaring.

  4. Ik lees denk ik redelijk wat genres, al heb ik wel een ‘ik ben geen thrillerlezer’ gevoel. Maar dat komt denk ik ook omdat ik nog nooit een thriller ben tegengekomen (en ik heb er toch best een aantal geprobeerd) die me ervan heeft overtuigd dat er wel echt hele sterke thrillers zijn. Het punt met mij en thrillers is dat ik ze vaak niet echt spannend vind en naar mijn idee is dat toch een beetje het hoofdkenmerk van een thriller: er is spanning. Wel zou ik graag wat meer historisch lezen, want dat lees ik niet zo vaak al ben ik er wel in geïnteresseerd, maar tja… die to-read stapel is ook al zo hoog.

  5. Ik lees best wat verschillend genres, maar thrillers spreken mij op de een of andere manier nooit aan. Misschien moet ik er toch maar eens eentje proberen!

  6. Ik lees juist veel verschillende genres door elkaar naar mijn idee, al moet ik toegeven dat het de laatste tijd – door de recensieboeken – veel YA is. Maar ik zou nooit alleen maar twee genres kunnen lezen. Gaat te snel vervelen!

  7. Pingback: Een boek met allemaal onbekende namen. | De pagina omslaan

  8. Pingback: Lezen buiten je comfortzone #2 | De pagina omslaan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>