Hemingway, Mann en meer boeken over Venetië

Categorieën Klassieker,Literatuur

Voor mijn summerschool naar Venetië moet ik verschillende boeken lezen die zich afspelen in Venetië of daar zijn geschreven. Vandaag een quick overview van wat ik de laatste weken heb gelezen en even kort wat ik ervan vond. Waarom geen recensie? Ik begon aan mijn recensie van Across the River and into the Trees en realiseerde me dat ik een recensie schrijven niet te doen vond, ik was na 100 woorden klaar met wat ik wilde zeggen. Ook bij de novella’s had ik gevoel dat de boeken beter tot hun recht kwamen als ze gebundeld werden in een blogpost. Dus bij deze:

Across the River and into the Trees – Ernest Hemingway

In the fall of 1948, Ernest Hemingway made his first extended visit to Italy in thirty years. His reacquaintance with Venice, a city he loved, provided the inspiration for Across the River and into the Trees, the story of Richard Cantwell, a war-ravaged American colonel stationed in Italy at the close of the Second World War, and his love for a young Italian countess. A poignant, bittersweet homage to love that overpowers reason, to the resilience of the human spirit, and to the worldweary beauty and majesty of Venice, Across the River and into the Trees stands as Hemingway’s statement of defiance in response to the great dehumanizing atrocities of the Second World War. Hemingway’s last full-length novel published in his lifetime, it moved John O’Hara in The New York Times Book Review to call him “the most important author since Shakespeare.”

Ik had nog nooit een boek van Hemingway gelezen, maar natuurlijk wel het een en ander van de schrijver gehoord. Ik begon vol verwachtingen te lezen. En om meteen met de deur in huis te vallen: dit boek gaat nergens over. Er lijkt totaal geen plot te zijn. Het kostte me even om te wennen aan de schrijfstijl van Hemingway. Op den duur ga je die waarderen en dan waardeer je het boek ook meer, maar.. daar heb je wel even voor nodig als je Hemingway ‘niet gewend’ bent. Maar, ondanks het wennen aan de schrijfstijl: ik sloeg het boek dicht en dacht: wat heb ik gelezen? Dit boek was ‘em niet voor mij. Wel moet ik zeggen dat ik nieuwsgierig ben geworden naar Hemingways andere boeken, dus wie weet schaf ik The Old man and the Sea (iemand die gelezen?) wel aan. ★★★

The Aspern Papers – Henry James

In this classic 1888 novella, an anonymous narrator relates his obsessive quest to acquire some letters and other private documents that once belonged to the deceased Romantic poet Jeffrey Aspern. Attempting to gain access to the papers, the property of Aspern’s former mistress, he rents a room in a decaying Venetian villa where the woman lives with her aging niece. Led by his zeal into increasingly unscrupulous behavior, the narrator is faced in the end with relinquishing his heart’s desire or attaining it an an overwhelming price. Inspired by an actual incident involving Claire Clairmont, once the mistress of Lord Byron, this masterfully written tale incorporates all those elements expected from James: psychological subtlety, deft plotting, the clash of cultures, and profoundly nuanced representation of scene, mood, and character. This volume also contains James’s celebrated Preface from the New York edition of his collected works.

Voordat ik begon met het boek van Hemingway had ik al geprobeerd om The Aspern Papers te lezen, maar na een paar bladzijden was ik al afgehaakt. Niet om doorheen te komen! Na het boek van Hemingway gelezen te hebben snap je wel dat mijn verwachtingen aardig laag waren toen ik me aan een tweede poging ging wagen. Maar ik vond dit boek leuk. Heel erg leuk. Ik vond het boek grappig, het plot leuk en als je er eenmaal aan went, dan is de schrijfstijl eigenlijk helemaal niet zo lastig om doorheen te komen. ★★★★

Death in Venice – Thomas Mann

Published on the eve of World War I, a decade after Buddenbrooks had established Thomas Mann as a literary celebrity, Death in Venice tells the story of Gustav von Aschenbach, a successful but aging writer who follows his wanderlust to Venice in search of spiritual fulfillment that instead leads to his erotic doom. In the decaying city, besieged by an unnamed epidemic, he becomes obsessed with an exquisite Polish boy, Tadzio. “It is the story of the voluptuousness of doom,” Mann wrote. “But the problem I had especially in mind was that of the artist’s dignity.”

Dit verhaal is raar. Vrij raar vond ik eigenlijk. De hoofdpersoon in dit verhaal raakt helemaal geobsedeerd door een jongen die in het zelfde hotel verblijft in Venetië (op het Lido) als de hoofdpersoon. Het is dan ook vrij knap dat het verhaal boeiend blijft terwijl Gustav en Tadzio nooit een woord wisselen. Ik zeg het nog maar eens: ik vond het verhaal apart. Maar ik zeg ook: ik vond het verhaal boeiend.  ★★★

Het is misschien een beetje een aparte blogpost geworden, maar jullie weten nu kort maar krachtig wat ik van de boeken vond. Op naar Venetië!

6 gedachten op & ldquo;Hemingway, Mann en meer boeken over Venetië

  1. Ik heb The Old Man and the Sea verplicht moeten lezen en vond er helemaal niets aan. Er gebeurt helemaal niets: een oude man zit in een bootje op zee en probeert een grote vis te vangen. Ik heb ook enkele van Hemingway’s kortverhalen gelezen en die vond ik dan weer wel oké.
    Veel plezier in Venetië! Ik vond het er heel mooi.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.