Recensie: De hemel begint bij je voeten – Jandy Nelson

Categorieën Young Adult

Titel: De hemel begint bij je voeten
Auteur: Jandy Nelson
Taal: Nederlands
Aantal pagina’s: 269
Jaar: 2010 (maar 2015 opnieuw uitgegeven)
Genre: Young Adult, Contemporary

Bedankt Blossom Books voor het sturen van dit recensie-exemplaar!

Lennie Walker is zeventien als haar zus Bailey plotseling overlijdt. Vanaf dat moment staat ze er alleen voor, terwijl Lennie gewend is veilig in de schaduw van haar tempe¬ramentvolle zus te blijven. Daarbij zijn er, ondanks haar niet-bestaande voorgeschiedenis met de liefde, opeens twee jongens die haar aandacht vragen. Toby was het vriendje van Bailey, en ze lijken als enigen elkaars verdriet écht te begrijpen. Joe is nieuw, komt uit Parijs en heeft een magische grijns en een ongelooflijk muzikaal talent. Lennie worstelt met haar nieuwe plaats in het middelpunt van de belangstelling én met de aandacht van Toby en Joe. Bij de een vergeet ze haar verdriet, maar alleen de ander kan haar troosten. Voor Lennie zijn de jongens als de zon en de maan. En ze weet dat als die botsen, de hele wereld explodeert.

De hemel begint bij je voeten is het tweede boek wat ik van Jandy Nelson lees. Zonder precies te weten wat me te wachten stond las ik al eerder Ik geef je de zon. En ik was weggeblazen. Weggeblazen. Niet vooral wegens het verhaal of het plot, maar eigenlijk vooral wegens de prachtige schrijfstijl. Als Jandy Nelson een boodschappenlijstje zou opschrijven, dan zou ik het nog willen lezen. Toen De hemel begint bij je voeten uitkwam, kan je je voorstellen dat ik er zo snel mogelijk in moest beginnen.

Lennie en Bailey zijn enorm close als zussen. Bailey is druk, aanwezig en staat vol in het leven. Lennie is een beetje haar schaduw en daar voelt ze zich prima bij. Maar dan overlijdt Bailey midden in een toneelvoorstelling door een hartfalen. Lennie is gebroken. Bailey was alles voor haar. Lennie sluit zich zoveel mogelijk op en wil alleen zijn. Met Toby, Baileys vriendje, kan ze eindelijk praten over Bailey en op een andere manier haar verdriet uiten, een manier die ze zelf niet helemaal kan begrijpen. Maar tegelijkertijd krijgt ze vlinders in haar buik van de nieuwe jongen Joe, die haar maar niet met rust lijkt te willen laten…

Tijdens het lezen van dit boek had ik het gevoel dat ik dit boek nog geweldiger vond dan Ik geef je de zon. Maar daar wil ik nu toch even op terugkomen. Ik denk dat ik ook had gezegd dat ik Ik geef je de zon beter vond wanneer ik eerst De hemel begint bij je voeten had gelezen. Waarom? Omdat ik het gevoel heb dat ik bij het vorige boek nog even moest wennen aan de manier van vertellen van Jandy Nelson en dat ik er nu helemaal in zit. Want haar manier van een verhaal vertellen is geweldig.

Ten eerste zijn haar personages (vooral de bijpersonen) een beetje raar. Excentriek is misschien het juiste woord. Neem bijvoorbeeld Omie en Big. Die zijn niet erg realistisch. Maar het is niet de bedoeling dat ze realistisch, dat ze doorsnee zijn denk ik. Want daar gaat dit verhaal niet om. Het gaat om een tienermeisje dat langzaam volwassen probeert te worden maar het verlies van haar zus moet verwerken. En ik vind dat die boodschap heel erg goed naar voren komt in het verhaal. Aan ‘het hoofdverhaal’ zijn vervolgens weer wat andere lijntjes verbonden. Er is niet echt een liefdesdriehoek in dit verhaal, het ligt wat complexer. En ook is muziek een belangrijk thema.

Dan de schrijfstijl. De schrijfstijl is prachtig. Is poëtisch en met metaforen en vergelijkingen die je totaal niet zou verwachten. Ik vond het leuk dat Lennie dol was op Wuthering Heights (dat is namelijk mijn lievelingsklassieker) en ik vond het nog grappiger wat er aan het einde van het verhaal mee gebeurde (het was een schok, maar het paste heel goed). Maar ook andere verwijzingen naar heiligen of de vriendin van Lennie die opeens allemaal dierennamen gaat noemen wanneer ze in een WAAAH bui komt. En dan heb ik nog niet eens verteld over de ‘gedichtjes’ die je overal door het boek heen vindt die Lennie heeft geschreven en vervolgens random ergens op de grond heeft gegooid.

Ik weet niet zo goed wat ik over dit boek moet zeggen naast het feit dat ik dit boek met zoveel plezier heb gelezen. Dat ik me zo erg heb kunnen verliezen in dit boek. Dat ik dit boek niet weg wilde leggen. Dat ik me helemaal ging inleven in Lennie. Nee, niet alles wat altijd even realistisch (en ik vond Joe iets minder?), but who cares? Lees dit nou maar gewoon. ★★★★1/2

8 gedachten op & ldquo;Recensie: De hemel begint bij je voeten – Jandy Nelson

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.