Wat is het jammer dat die fantasywerelden niet echt zijn

Categorieën Fantasy

Ik heb een roerige geschiedenis met de boeken van de Throne of Glass serie (don’t worry, er zullen geen spoilers zijn in deze blogpost). Eigenlijk vond ik de eerste twee delen wel leuk, maar niet de hype waardig die als een sluier om de serie heen hing. Heir of Fire, het derde deel vond ik al beter, maar nog steeds was ik niet om. Deze kerstvakantie ben ik begonnen met Queen of Shadows, het vierde deel in de serie. En ik ben om, ik ben verslaafd, het boek is het enige waar ik aan kan denken. En het heeft me enorme zelfbeheersing gekost om deze blogpost te schrijven en niet gewoon te gaan lezen.

Want het boek is geweldig. Ik hou van dat boek. En steeds als ik dat boek wegleg, dan voel ik een kleine pang vanbinnen. En over die pang wil ik het vandaag hebben. Stiekem ben ik een beetje teleurgesteld. Een beetje teleurgesteld dat de wereld niet echt is. Dat er geen Fae bestaan, dat er geen magie is (hoewel, wie zegt dat ;)?). Maar niet noodzakelijk vind ik het jammer dat de wereld van Throne of Glass niet echt is. Wat zou ik geven om eens draken te kunnen zien, mythische koninkrijken, eeuwenoude bossen vol magie. Mijn verlangen en teleurstelling is algemener. Het gaat dus eigenlijk meer over fantasywerelden in het algemeen.

Ik weet dat ik het beeld romantiseer en dat er ook een boel ellende zich bevindt in deze fantasywerelden. Toch denk ik dat mijn hartje gevoelig is voor deze verhalen, voor deze werelden, voor deze magie. Ik denk dat Queen of Shadows me dat wel weer heeft laten zien. Hoe dol ik ben op Fantasy. En dan de Fantasy met ridders, draken en magie. Je ziet tegenwoordig in de YA afdeling een heleboel soorten fantasywerelden en die originaliteit is prijzenswaardig en heerlijk. Maar toch.. toch.. zal mijn hartje altijd een zwakke plek overhouden voor een wereld geïnspireerd op The Lord of the Rings. Voor eeuwenoude conflicten tussen goed en kwaad. Fae en nobele krijgers versus de slechteriken.

Pas, toen ik mijn boekenkast opnieuw aan het inrichten was, had ik ook het idee opgevat om The Lord of the Rings in 2016 opnieuw te gaan lezen en ik denk dat dat een heel goed idee is. Ik heb in 2015 mijn reading challenge niet gehaald (en ik ga ook niet meer 9 boeken lezen om dat in te halen), maar dat heeft me wel in laten zien dat het niet gaat om dat doel halen. Het gaat om de plezier van het lezen. En ik denk dat ik me ook in 2016 weer wil ga verliezen in Fantasy boeken (ook al zijn ze 600+ pagina’s). Kom maar op magie. Kom maar op elfjes. Ik ben er klaar voor.

3 gedachten op & ldquo;Wat is het jammer dat die fantasywerelden niet echt zijn

  1. Ja, wow! Ik heb deze serie nog niet gelezen (staat op de planning!) maar ik denk dat het voor velen ook herkenbaar is wat betreft de wereld van Harry Potter, de Shadowhunters of zelfs The Hunger Games. Soms wil je echt zó even naar die andere wereld, typische vorm van escapism. 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.