Recensie: Bibliotheek der Zielen – Ransom Riggs

Categorieën Young Adult

Titel: Bibliotheek der Zielen
Auteur: Ransom Riggs
Serie: Mevrouw Peregrine #3
Taal: Nederlands
Aantal pagina’s: 507
Jaar: 2016
Genre: Young Adult Paranormaal/Fantasy
Bedankt uitgeverij Clavis voor het recensie-exemplaar!

Jacob Portman ontdekt een krachtige nieuwe gave. Maar nog voor hij die echt onder controle heeft, moet hij al op een reddingsmissie vertrekken. Samen met Emma Bloom, het meisje dat vuur kan maken met haar handen, en de pratende hond Addison probeert hij zijn bijzondere vrienden te redden uit een zwaarbewaakt fort. Het drietal reist van hedendaags Londen naar Devil’s Acre, de ellendigste achterbuurt die Engeland ooit heeft gehad. En uitgerekend op deze afgrijselijke plek wordt de laatste strijd geleverd. De strijd die het lot bepaalt van de bijzondere kinderen én hun geliefde schoolhoofd mevrouw Peregrine.

Ik voel me op dit moment een beetje nostalgisch. Ik zocht namelijk net mijn recensies van de eerste twee delen uit de serie op: De bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine en Omhulde stad. En dat is alweer zo ongelofelijk lang geleden. April 2014. En ik heb het gevoel dat ik sindsdien op sommige punten toch een heel ander persoon ben geworden. Besides dit nostalgische tussendoortje was ik ook wel een beetje bang toen ik begon in Bibliotheek der zielen dat ik de hele verhaallijn kwijt zou zijn. Dat ik niet meer zou weten wat hulsels en schepsels waren. Inderdaad ging het verhaal wat abrupt verder, maar ik was zo weer in het verhaal!

Ergens in Londen, daar begint het verhaal. Mevrouw Peregrine en de andere kinderen zijn ontvoerd door schepsels. Jacob en Emma zijn bezig met een reddingsmissie waar ze hulp krijgen vanuit verschillende hoeken, zoals van de pratende hond Addison, maar ook van de aparte Sharon. Ze eindigen naar een lus die Devil’s Acre heet en net zo luguber is als de naam doet vermoeden. Daar staat het hoofdkwartier van de schepsels. Maar of Jacob en Emma ooit levend uit Devil’s Acre komen?

Ik heb een zwak voor deze serie. Ik gooi het er maar gewoon uit. In mijn recensie van Omhulde stad vertelde ik dat ik nachtmerries kreeg van dat boek. Ik ben niet zo’n watje hoor, maar ook bij het lezen van Bibliotheek der Zielen ’s avonds laat sliep ik wel eens wat minder. Maar weet je hoe dat komt? Ransom Riggs is ertoe in staat om je helemaal op te nemen in zijn wereld. Ik was in Londen tijdens bombardementen. Ik was in Devil’s Acre. Ik haalde mijn neus op bij de vieze sloot. Ik zag de huizen voor me. Ik deelde in de grimmige sfeer. En niet alleen de foto’s versterkten dit effect, ook de schrijfstijl van Ransom Riggs omarm ik.

Eigenlijk weet ik niet precies wat nou de doelgroep is van dit boek. Sommige dingen, zoals een pratende hond, komen over als wat kinderlijk. Maar ik denk niet dat dat zo bedoeld is en zo kwam het niet op mij over. Het voelt meer alsof er sommige sprookjesachtige elementen in het verhaal zitten in een wat minder rooskleurige setting. Deze minder rooskleurige setting wordt natuurlijk ook veroorzaakt door de excentrieke zwartwit foto’s die niet alleen zorgen dat dit boek prachtig vormgegeven is, maar ook nog eens loodzwaar.

Ik wil niet teveel ingaan op het inhoudelijke verhaal, omdat het het leukste is als je niet weet wat er gaat gebeuren. Laat ik zeggen dat ik heel tevreden was met het einde. Het was aan de ene kant een einde dat ik had verwacht, maar aan het einde met een twist die ik niet had zien aankomen! Bentham was een leuk personage, net als Sharon, hulde voor Sharon. Wat ik me wel realiseerde is dat ik mevrouw Peregrine eigenlijk maar een beetje vervelend vond. Maar misschien is dat de weggedrukte puber in mij.

Bibliotheek der zielen is een waardige afsluiting van de serie over een stel bijzondere kinderen. Opnieuw stappen we in deze magische wereld die Ransom Riggs zo goed tot leven kan wekken. Niet alleen door de intrigerende foto’s, maar ook door zijn manier van schrijven. Ik denk dat ik eens in de zoveel tijd dit boek weer opensla om de foto’s te bewonderen. ★★★★1/2

Meer informatie: GoodreadsBol.com

6 gedachten op & ldquo;Recensie: Bibliotheek der Zielen – Ransom Riggs

  1. Ik vond deze serie ook geweldig om te lezen! In het laatste deel had ik iets meer moeite om in het verhaal te komen, maar als je eenmaal bezig bent kan je niet meer stoppen. Dat heeft er denk ik mee te maken dat Ransom Riggs je inderdaad helemaal mee kan nemen in zijn wereld. Dat doet hij zo goed!

  2. Ik vond de boeken allemaal geweldig! Toen ik het eerste boek kocht wist ik eigenlijk helemaal niet wat ik ervan zou kunne verwachten, ik kocht het gewoon omdat het er zo leuk uitzag, maar dan moest ik gewoon verder en ik heb er ook echt naar deel drie uitgekeken. Zo mooie foto’s!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.