Van A tot Ovidius: hervertellingen met een twist zijn zo gek nog niet

Categorieën Van A tot Ovidius

Vorige week konden jullie mijn aankondiging lezen van een nieuwe rubriek: Van A tot Ovidius. In deze rubriek wil ik mijn liefde voor de Klassieke Oudheid en de literatuur die daarbij hoort toegankelijk maken voor het boekenblogleespubliek en ook de Klassieken koppelen aan boeken die veel vaker worden gelezen door de lezers van veel boekenblogs: Young Adult boeken. Vandaag wil ik het met jullie hebben over hervertellingen. Want weet je, hervertellingen kwamen in de Oudheid ook al veelvuldig voor.

Met Latijn lezen we momenteel Ovidius’ Metamorfosen, een epos van allerlei mythische verhalen die te maken hebben met gedaanteveranderingen. En eigenlijk zijn dat ook allemaal al bestaande mythes. Ovidius heeft het alleen op zijn eigen manier verteld. Misschien wel vergelijkbaar met de huidige hervertellingen in Young Adult land? Maar aan de andere kant: denk aan Cinder en A Court of Thorns and Roses. Die verhalen zijn dan misschien wel hervertellingen van sprookjes, het verhaal is duidelijk heel anders en in een totaal andere setting. Maar ook hervertellingen met een twist zijn niet vreemd in de Oudheid. Zo wil ik vandaag het voorbeeld met jullie bespreken van Helena.

Misschien kennen jullie de film Troy wel of het verhaal van de oorlog van Troje? Deze oorlog wordt in het Griekse epos van Homerus beschreven in de Ilias (en vervolgens gaat het vervolg de Odyssee over de thuiskomt van Odysseus na deze oorlog) en is misschien wel het beroemdste werk uit de Griekse literatuur. De Trojaanse prins Paris neemt Helena van Sparta, de mooiste vrouw op aarde, mee naar Troje (ik heb mijn kennis niet helemaal paraat, maar volgens mij denken de meesten dat Helena vrijwillig meegaat). De man van Helena, Menelaos, is woest en onder leiding van zijn broer Agamemnon trekken de Grieken uit op oorlog tegen Troje, een oorlog die zo’n tien jaar duurt. Samen met andere helden zoals Achilles, Ajax en Odysseus vechten ze tegen het Troje van Priamos, Hector en Paris. Helena zou je dus kunnen zien als de oorzaak van de oorlog.

Goed, nu de twist. Euripides, een tragediedichter, heeft een tragedie geschreven met de titel Helena. We verwachten nu natuurlijk een dramatisch verhaal over de oorlog van Troje. Maar dat is niet hoe het verhaal gaat! De Helena die mee is gegaan naar Troje is niet de echte Helena maar een schijn-Helena. De echte Helena is ontvoerd naar Egypte en wordt daar gedwongen om te trouwen.

Schijn-Helena? Wow, die zag ik niet aankomen toen ik voor het eerst van deze tragedie hoorde. En ik denk de Grieken die in dat theater zaten ook niet! Maar misschien is het dus wel goed om te realiseren dat wij tegenwoordig vaak graag één versie van een verhaal als de waarheid willen zien. Zo gaat het verhaal. En als jij het anders doet dan wijk je ervan af. Maar ik denk dat dat idee in de Oudheid veel minder een rol speelt. Een verhaal was een verhaal waarmee je mocht en kon spelen. Waar je van af mocht wijken, waar je een twist mee kon uitvoeren. Ik heb A Court of Mist and Fury nog niet gelezen, maar ik weet dat de hervertelling is geïnspireerd op de mythe van Hades en Persephone. Ik ben heel benieuwd hoe de Grieken zouden reageren op zo’n hervertelling.

Ik was eigenlijk nooit zo’n hervertelling fan, maar dat vooral de reden dat ik niet zo dol ben op sprookjes als Assepoester en Belle en het Beest. Maar hervertellingen van Griekse mythologie, daar zou ik best wel meer over willen lezen. En ik weet dat die ook wel te vinden zijn, maar ik ben altijd bang dat daar te weinig research naar is gedaan. Ben jij ervaren met dit soort hervertellingen? Laat het dan vooral achter in een reactie.

Ik heb de Loeb editie aangeschaft van het toneelstuk van Helena en die wil ik in de zomervakantie gaan lezen. Het fijne van die editie is dat links het Grieks staat en rechts Engels. Zo kan ik het werk zo veel mogelijk in de originele taal lezen, maar als ik het even niet snap kan ik toch even spieken. 


Hervertellingen met een twist: yay or nay?

3 gedachten op & ldquo;Van A tot Ovidius: hervertellingen met een twist zijn zo gek nog niet

  1. Ik heb net een vak achter de rug dat ging over antieke mythen in de Europese literatuur, dus dat vak bestond zo ongeveer uit hervertellingen (bijvoorbeeld Iphigeneia in Tauris opnieuw verteld door Goethe). Maar een echte aanrader die ik niet voor dat vak moest lezen, is The Penelopiad van Margaret Atwood. Dat is een hervertelling van de Odyssee, maar dan uit het perspectief van Penelope en het is GEWELDIG. 😉 anyway, heel veel yay voor hervertellingen met een twist!

  2. Yay! Ik was fan van Belle en het beest (ik wist niet dat dat op zich dus ook weer een hervertelling was, wat leuk om te weten! Dankje :)), en ik heb ook genoten van Court of thorns en roses.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.