Recensie: The Queen of the Tearling – Erika Johansen

Categorieën Fantasy

Titel: The Queen of the Tearling
Auteur: Erika Johansen
Taal: Engels
Aantal pagina’s: 434
Jaar: 2014
Genre: Fantasy

Young Kelsea Raleigh was raised in hiding after the death of her mother, Queen Elyssa, far from the intrigues of the royal Keep and in the care of two devoted servants who pledged their lives to protect her. Growing up in a cottage deep in the woods, Kelsea knows little of her kingdom’s haunted past . . . or that its fate will soon rest in her hands. Long ago, Kelsea’s forefathers sailed away from a decaying world to establish a new land free of modern technology. Three hundred years later, this feudal society has divided into three fearful nations who pay duties to a fourth: the powerful Mortmesne, ruled by the cunning Red Queen. Now, on Kelsea’s nineteenth birthday, the tattered remnants of the Queen’s Guard—loyal soldiers who protect the throne—have appeared to escort the princess on a perilous journey to the capital to ascend to her rightful place as the new Queen of the Tearling.
Though born of royal blood and in possession of the Tear sapphire, a jewel of immense power and magic, Kelsea has never felt more uncertain of her ability to rule. But the shocking evil she discovers in the heart of her realm will precipitate an act of immense daring, throwing the entire kingdom into turmoil—and unleashing the Red Queen’s vengeance. A cabal of enemies with an array of deadly weapons, from crimson-caped assassins to the darkest blood magic, plots to destroy her. But Kelsea is growing in strength and stealth, her steely resolve earning her loyal allies, including the Queen’s Guard, led by the enigmatic Lazarus, and the intriguing outlaw known simply as “the Fetch.”

Al tijden terug hoorde ik over The Queen of the Tearling en ik sloeg de titel ergens in mijn geheugen op. De laatste tijd merk ik dat ik weer een opleving heb van mijn fantasyliefde, waarschijnlijk doordat Game of Thrones bezig was. Zo las ik A Court of Mist and Fury (waar de recensie binnenkort van zal verschijnen!) en ben ik The Lord of the Rings aan het herlezen. En in deze fantasybui begon ik dus ook aan The Queen of the Tearling.

Kelsea is de dochter van de koningin en is de troonopvolgster. Haar moeder is jong overleden, maar in de Tearling kan je pas koningin worden als je 19 jaar oud bent geworden. Haar oom regeert als regent en brengt het land praktisch naar de verdoemenis. Waar Kelsea ondertussen uithangt? Niet in het paleis, maar in een hutje met haar pleegouders Barty en Carlin en niemand weet waar ze is verborgen. Als Kelsea 19 wordt komt de Queen’s Guard haar halen om naar het paleis te brengen waar ze gekroond kan worden. Maar velen willen haar onderweg vermoorden…

Ik had mijn issues met dit boek. The Queen of the Tearling is eigenlijk dystopisch en fantasy ineen. Onze wereld werd een zooitje. Vervolgens vond er een Crossing plaats. Mensen probeerden met schepen te vluchten naar nieuw land. Zo kwamen sommigen uit bij het land van de Tearling waar ze een nieuwe beschaving stichten, maar veel van de kennis is verloren gegaan, zodat de samenleving meer lijkt op die uit de Middeleeuwen.

Hoe kan dat? Waarheen zijn ze gevaren? Ik dacht eerst dat ze naar een nieuwe planeet waren gevlucht. Wat moet ik me bij die Crossing voorstellen? Maar eigenlijk is dat nog het minste van mijn ‘probleem’. Ik snap niet dat de samenleving weer gedegradeerd kan zijn naar die van de Middeleeuwen. Ik denk niet dat de mind-set van de mensen van nu dat toelaat. Ik kan het me gewoon niet voorstellen. Waarom niet de samenleving van de Romeinen? De Kelten? Of gewoon iets heel nieuws? Bovendien zijn er helemaal geen dokters meer, omdat die kennis verloren is gegaan. Maar in andere nieuwe landen is die kennis er nog wel. Waarom leren ze dat dan niet? Of experimenteren ze zelf? Ik weet niet zo veel van eerste hulp en biologie af, maar wat dacht je van kruiden zoeken of gewoon verband e.d.?

Verder: Kelsea is een heel krachtig personage en ik vond haar verhaallijn heel vermakelijk om te lezen. Het enige wat me een beetje tegen de borst stoot is dat ze steeds maar weer over haar uiterlijk begon. Dat ze zichzelf te dik vond en niet mooi was. Het is aan de ene kant fijn dat niet alle hoofdpersonen schoonheden zijn, maar er hoeft dan ook niet zoveel aandacht aan besteed te worden. Over het plot hoeft eigenlijk niet meer gezegd te worden, het is vrij vanzelfsprekend, maar goed uitgevoerd.

Ik merk dat deze recensie een beetje een zeurrecensie is geworden. En ja er waren inderdaad wel wat dingen die me dwars zaten, maar dat betekent niet dat ik het boek niet leuk vond. Het boek is ontspannend om te lezen. De politiek is interessant en Kelsea is een extreem sterk personage. Er zit echt amper (nagenoeg nul) romantiek in dit boek, maar ik hoop dat er nog iets van een echte love interest in het volgende deel zal verschijnen. Voor nu geef ik het boek: ★★★

Nieuwsgierig geworden? Meer informatie op Goodreads – Bol.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.