Recensie: A Court of Mist and Fury – Sarah J. Maas

Categorieën Fantasy

Titel: A Court of Mist and Fury
Auteur: Sarah J. Maas
Serie: A Court of Thorns and Roses #2
Taal: Engels
Aantal pagina’s: 640
Jaar: 2016
Genre: New Adult fiction, Fantasy, Retelling

Feyre survived Amarantha’s clutches to return to the Spring Court—but at a steep cost. Though she now has the powers of the High Fae, her heart remains human, and it can’t forget the terrible deeds she performed to save Tamlin’s people. Nor has Feyre forgotten her bargain with Rhysand, High Lord of the feared Night Court. As Feyre navigates its dark web of politics, passion, and dazzling power, a greater evil looms—and she might be key to stopping it. But only if she can harness her harrowing gifts, heal her fractured soul, and decide how she wishes to shape her future—and the future of a world cleaved in two.

Er zijn sommige boeken die heel erg leuk zijn, maar er zijn ook boeken waar de fangirl mode onvermijdelijk geactiveerd wordt. En dit boek behoort tot de laatste categorie. Toch zal ik proberen om met zo weinig mogelijk gegil en caps te vertellen waarom ik dit boek heerlijk vond. Nog niet bekend met de serie? Lees dan eerst mijn recensie van het eerste deel: A Court of Thorns and Roses.

Je zou denken dat het gevaar geweken was na Amarantha, maar helaas is het niet zo’n feest. Feyre keert terug naar het Spring Court als High Fae en probeert haar verliefde leventje met Tamlin weer op te pakken. Maar Feyre is niet gelukkig en kwijnt weg. En dan hebben we ook nog de deal die Feyre met Rhysand heeft gemaakt om iedere maand een week bij hem te verblijven, bij de High Lord van de Night Court. Bovendien is de bedreiging van de Fae en van de mensen nog niet geweken.

Dit boek heeft een enorm andere uitvalsbasis dan het eerste deel en dat is de schuld van Tamlin. Ik zou ACOTAR opnieuw moeten lezen of Sarah J. Maas hiervoor hints geeft, maar Tamlin verandert van held in een soort van verplichting die we liever zouden dumpen. Tamlin was vervelend, laat ik het daar bij houden. Op goodreads zag ik sommige mensen die vonden dat deze omkering van Tamlin als droomprins praktisch onmogelijk was om geloofwaardig te laten zijn. Ik zelf wil hier geen conclusies over doen voordat ik ACOTAR nog een keer heb herlezen.

Genoeg over Tamlin. Rhysand was in ACOTAR al een zeer interessant (misschien wel het interessantste) personage en hij blijkt in A Court of Mist and Fury alleen nog maar meer diepgang te hebben. Ik wil er inhoudelijk niet teveel op in gang, maar iedere scene met Rhysand erin was een feest. Een feest om te lezen. En zo voelde dit hele boek: een groot feest. Ik voelde me zo gelukkig bij het lezen van dit boek. Ik zwijmelde weg. Ik zwijmelde weg. Ik zwijmelde. Het hele plot had uit niets kunnen bestaan en ik had nog enorm genoten van dit boek. Want eigenlijk weet ik niet wat ik nou moet vinden van het einde en wat er allemaal gebeurde. Is dat logisch? Maar weet je, het boeit me niet. Ik zou dit boek ook lezen als je alleen maar Rhysand had die een boek aan het lezen was.

Maar dit boek is zo rijk aan van alles. Het is rijk aan worldbuilding. Het is rijk aan emotie. Het is rijk aan liefde. Het is rijk aan diepgang. Bovendien vond ik het ook fijn dat de liefde en de lichamelijke kant daarvan ook beschreven werd. Dat we daarin konden delen en niet alleen zelf moesten fantaseren wat er allemaal zou gebeuren. Toen ik het boek uit had, had ik de neiging om meteen weer bij het begin te beginnen en deze rollercoaster aan emoties opnieuw te beleven. Als ik dat gevoel heb, dan heb ik echt intens genoten van een boek.

Wat dit boek nog extra leuk maakte voor mij is dat ACOMAF een hervertelling is van het verhaal van Hades en Persephone. Laat het toeval nou net willen dat ik met Latijn een stuk Ovidius las dat ook over deze mythe gaat? Hoewel er meer verschillen dan overeenkomsten zijn, voelde ik me hierdoor nog extra betrokken bij het boek en kreeg het meer diepgang.

Obviously, ik vond dit boek geweldig. Ik weet niet of ik het plot het beste plot ter wereld vond, maar iedere bladzijde was een feest, iedere bladzijde een genot en ik weet niet wat ik zou moeten zonder Rhysand in mijn leven. Is dit nog niet genoeg aanmoediging? ★★★★★

Nieuwsgierig geworden? Meer informatie op Goodreads – Bol.com

2 gedachten op & ldquo;Recensie: A Court of Mist and Fury – Sarah J. Maas

  1. Zeker, Rysand voor the win 😀 Dol op hem en op dit boek! Het is tijden geleden sinds ik de laatste keer zo verliefd ben geworden op een verhaal:)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.