Recensie: The Rose and the Dagger – Renee Ahdieh

Titel: The Rose and the Dagger
Auteur: Renee Ahdieh
Serie: The Wrath and the Dawn #2
Taal: Engels
Aantal pagina’s: 416
Jaar: 2016
Genre: Young Adult, Fantasy, Retelling

In a land on the brink of war, Shahrzad is forced from the arms of her beloved husband, the Caliph of Khorasan. She once thought Khalid a monster—a merciless killer of wives, responsible for immeasurable heartache and pain—but as she unraveled his secrets, she found instead an extraordinary man and a love she could not deny. Still, a curse threatens to keep Shazi and Khalid apart forever.
Now she’s reunited with her family, who have found refuge in the desert, where a deadly force is gathering against Khalid—a force set on destroying his empire and commanded by Shazi’s spurned childhood sweetheart. Trapped between loyalties to those she loves, the only thing Shazi can do is act. Using the burgeoning magic within her as a guide, she strikes out on her own to end both this terrible curse and the brewing war once and for all. But to do it, she must evade enemies of her own to stay alive.

Vorig jaar zomer las ik het eerste deel van deze duologie: The Wrath and the Dawn, een boek waar ik razend enthousiast over was. Je snapt dat ik niet kon wachten om te beginnen in het tweede en laatste deel van deze serie. Deze YA Fantasy die een hervertelling is de vertellingen van 1001 nacht is een verhaal waar de romantiek voorop staat. Maar als je daarvan houdt, dan zul je van de serie smullen.

Het land is in rep en roer en Shahrzad moet haar man en zielsverwant Khalid, de Caliph (soort koning) van Khorasan verlaten. Shazi gaat terug naar haar familie, die verblijft in een kamp in de woestijn. Daar zien we ook Tariq weer, een jeugdliefde van Shazi en Irsa haar zusje. Shazi wil Khalid redden en de vloek die om hem heen hangt verbreken, maar ondertussen staat het land op punt om verwoest te worden door een naderende oorlog.

Vijf sterren heb ik gegeven aan het eerste deel van de serie en het tweede deel gaat eigenlijk verder vlak na het einde van The Wrath and the Dawn. Ik moest eerst weer even nadenken: hoe, wat, waar? Wat is er ook weer even gebeurd? Maar toen kwam het weer allemaal binnen. Toch zat ik in het begin van het boek niet helemaal in het verhaal. Kon ik er niet helemaal inkomen. Zo was ik een beetje bang waar het verhaal heen zou gaan. Zeker met Tariq… Gelukkig waren al die zorgen voor niets, want uiteindelijk liep het verhaal niet zoals ik bang was.

Wat dit boek gewoon simpelweg de moeite waard maakt om te lezen is de schrijfstijl. De schrijfstijl van Renee Ahdieh is namelijk prachtig. Is zo mooi. Aan de ene kant wil je enorm graag weten wat er gaat gebeuren en wil je zo snel mogelijk verder lezen, maar aan de andere kant wil je ook zo veel mogelijk genieten van de schrijfstijl, van de worldbuilding. Want het is zo’n andere wereld dan ik gewend ben. Het is anders dan contemporary (nogal wiedes), maar ik heb ook nog nooit een historische roman of een Fantasy verhaal gelezen in een soortgelijke setting. En hoe verder ik las in het boek, hoe meer het verhaal me ook weer trok. Hoe meer ik in het verhaal gezogen werd. En ik was ook blij met het einde. Ik was blij dat dit een verhaal van twee boeken was. Het is goed zo.

Een prachtige schrijfstijl, unieke worldbuilding en ook een boek dat, wanneer je eenmaal in het verhaal zit, je helemaal in z’n greep houdt. Ik heb genoten van deze serie en ben benieuwd naar de volgende boeken van Renee Ahdieh. Want het is een schrijfster die je in de gaten moet houden! ★★★★

Nieuwsgierig geworden? Meer informatie op Goodreads – Bol.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>