Ik las The Lord of the Rings opnieuw

Ik was al helemaal bezig om deze blogpost op te zetten als ik bij een recensie zou doen. Maar terwijl ik druk bezig was met de algemene statistieken als auteur en het aantal pagina’s, realiseerde ik me dat ik dit boek helemaal niet in een recensievorm wilde gieten. Dat dat niet de manier was waarop ik dit boek wilde bespreken. Ik heb dit boek dan nog niet gerecenseerd op De Pagina Omslaan, het betekent ook niet dat ieder boek dat ik lees op dezelfde manier besproken moet worden.

Als ik één woord zou moeten gebruiken om mijn stemming te beschrijven tijdens het lezen dan zou dat gelukzalig zijn. Ik heb The Lord of the Rings eenmaal eerder gelezen, maar toen in het Nederlands. Voor mijn boekenblog tijd, alweer eeuwen geleden dus. En aan de ene kant was ik weer helemaal terug in het verhaal, in de karakters, de omgeving, de betoverende werking van Middle Earth. Maar aan de andere kant was ik ook weer zoveel vergeten en was ik sommige gebeurtenissen uit het verhaal compleet kwijt. En daardoor bleek maar weer: het was goed dat ik dit boek weer eens opnieuw las. Mijn wiskundeleraar op de middelbare school had de gewoonte om ieder jaar The Lord of the Rings te herlezen (en soms gewoon in de klas als wij aan het ‘zwoegen’ waren). Nou wil ik niet zeggen dat ik dat ook wil gaan doen, maar ik denk wel dat je in dit verhaal, in dit epos iedere keer weer nieuwe details opvallen.

Onbewust ging ik The Lord of the Rings vergelijken met een andere hevig populaire Fantasy serie: A Song of Ice and Fire, of als we de tv-serie naam willen gebruiken: Game of Thrones. Maar eigenlijk was het appels met peren vergelijken. Of misschien moet ik het wel veel heviger uitdrukken: pizza met Italiaans ijs vergelijken. Waar LotR meer een epos is en meer een strijd van goed tegen kwaad, een geval van zwartwit, daar is GoT meer menselijk, meer een wirwar van mensen met allemaal eigen belangen die uiteindelijk met elkaar clashen. Waar LotR magischer is, met plaatsen die betoverend mooi zijn, daar is GoT aardser en ruwer, maar die aardsheid biedt zijn eigen schoonheid. Welke serie ik leuker vind? Dat is onmogelijk te zeggen. Eén ding is zeker: in welke serie het ook is, iedere goede serie heeft een Sam nodig.

Een ding is zeker: The Lord of the Rings herlezen is een aanrader. Het boek leest misschien niet zo makkelijk weg en is iets waar je je echt in kan vast bijten… Ik was toen ik het verhaal uit had gelukkig, voldaan en misschien zelfs een beetje weemoedig. Maar het goede nieuws is dat ik nu The Hobbit in het Latijn weer kan gaan proberen en alle films weer opnieuw kan gaan kijken!

Heb jij The Lord of the Rings wel eens gelezen?

1 reactie op “Ik las The Lord of the Rings opnieuw

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>